" Holy Spirit "

Recently a person who came across the VW homepage made queries about the Holy Spirit, asking about the Trinity, nature, authority. Do we pray to and worship Him? There is so much confusion today on this subject. My answers to this person form the basis of this article.
The matter of the God-head is quite possibly one of the most difficult things to understand. And, I doubt that we finite humans can completely understand it while we are on this earth. But we will when we "see Him just as He is." (1Jn3:2)
That there are "three" in the God-head is quite apparent. We are to baptize in the "name of the Father...the Son, and..Holy Spirit. (Mt28:19) "For there are three that bear witness in heaven: the Father, the Word, and the Holy Spirit; and these three are one."(1Jn5:7) All Three were present when Jesus was baptized. (Jn1:32, Mt3:16-17) And at creation. (Gen1:2, Jn1:1-4)
Jesus describes His unity with the Father, "..as You, Father, are in Me, and I in You...just as We are one."(~Jn17:21-23) At creation God said, "Let [US] make man in our image, according to [Our] likeness.. and God created man in [His] own image."(Gen1:26-27) Notice the plural/unity in this passage.
God gave a human example of this singular plurality. It is the unity between Christ and the Church; and this bond is exemplified by marriage. Paul writes, "..the two shall become one flesh. This is a GREAT MYSTERY.." (Eph5:31-32)
What is God's nature, overall? Who knows for sure? In John 4:24 Jesus says that "God is spirit." What is the nature of "spirit?" He ex- plained it, "The wind blows where it wishes & you hear the sound of it, but cannot tell where it comes from and where it goes. So is everyone who is born of the Spirit." (Jn3:8)
In Rev3:1, Jesus makes claim to having the "seven Spirits of God." These "Spirits" are before the throne of "Him who is, who was and who is to come"...the "I AM." (Rv1:4,Ex3:14) So, does this mean that the Holy Spirit is "Seven?" Perhaps. We are only given pictures.
Now, as to the Holy Spirit's "own will" ... When Jesus promised the coming of the Holy Spirit, He says, "He will not speak on His own authority, but whatever He hears He will speak...He will glorify Me, for He will take of what is Mine and declare it to you."(Jn16:13-14) There seems to be a hierarchy in the God-head. The Father being chief. For a time He has given authority to the Son...which ultimately the Son will return to the Father (1Cor15:28). And then, the Holy Spirit...the "helper." 1Cor11:3 says that the "head of Christ is God." Jesus said repeatedly, "I always do those things that please Him [the Father]"..."as My Father taught me, I speak these things." (Jn8:28-29)
And then regarding spirits.. "the spirits of the prophets are subject to the prophets."(1Cor14:32) In other words, a Christian, being filled by the Holy Spirit...the Spirit is subject to that person. And as such, we are warned to not "quench the Spirit." (1Th5:19)
On the other hand, "the manifestation of the Spirit is given to each one...But one and the same Spirit works all these things, dis- tributing to each one individually as He wills. (1Cor12:7,11)
And by the same token...what we see in these so-called "revivals" is NOT Scriptural...where people are being "slain" in the spirit...and are totally NOT in control of themselves, as SOME "spirit" has taken control OF them. In these meetings the "preacher" will warn the men against looking with lust upon the women so-caught up in the moment, dancing around. When these skirt-clad women fall down "dead" in immodest poses, special workers go around with drop clothes to cover them. The Holy Spirit will work where He is given room to work...but will not render a person incapacitated. Nor will He "cause" a person to act unbecomingly, nor flop down non-demurely. (Ex20:26,1Tm5:2,1Cor14:40)
In spite of the "subservient" role the Holy Spirit seems to have, Lying to the Spirit brought about death to Ananias and Sapphira. (Acts5:3) And blaspheming the Holy Spirit is something for which there is no forgiveness. "anyone who speaks a word against the Son of Man, it will be forgiven him; but to him who blasphemes against the Holy Spirit...it will not be forgiven." (Lk12:10)
If a person decides, after knowing God, to willfully turn his back on God and reject Christ, there is no more sacrifice for sins (Heb10:26), because, among other things, the person has "insulted the Spirit of grace."(vs29)
I do not know of any Scripture that tells us to worship or "pray to" the Holy Spirit. Nor, for that matter, do we pray TO "Jesus." We pray to the Father, in "Jesus' name." (Mt6:6, Jn16:26, 2Cor13:7, Acts12:5,Rom10:1) Specifically, we are told to make our supplications "to God." (Phil4:6) The word "God" means, the "Father."
Now, just one other argument from logic for not praying to the Holy Spirit. It is the Holy Spirit Who helps us pray. "Likewise the Spirit also helps in our weaknesses. For we do not know what we should pray for as we ought, but the Spirit Himself makes intercession for us with groanings which cannot be uttered." (Rom8:26) If it is the Spirit who helps us pray...why would we pray "to" the One who helps us pray? The Spirit is obviously not going to pray "to" Himself.
And then, we see the "Trinity" again in Rom8:27. He who searches the hearts; the Word of God [Jesus].."for the Word of God is living and powerful..is a discerner of the thoughts and intents of the heart. And there is no creature hidden from [His] sight, but all things are naked and open to the eyes of Him to whom we must give account."(Heb4:12-13); makes intercession for us at the "right hand of God" (Rom8:34); knowing the "mind of the Spirit" (8:27); according to the will of the Father. So, this helps us understand how we can "ask anything according to His will." (1Jn5:14) And the assurance that "He will hear us." It is not us praying...but the Holy Spirit helping us pray, and Christ interceding for us...naturally, these things will then be according to His will...and then, again ...He will hear us.
It would seem that the very ESSENCE of God is the Holy Spirit. And yet, the "person" of the Holy Spirit is submissive to the Father and Son. A person can reject the Father and the Son, and then repent and receive forgiveness. But, if a person comes to understand the fellowship of the God-head to the degree that he "understands" the Holy Spirit in his heart, the very deepest level of understanding, and rejects Him; that person is without excuse. There is no further recourse for forgiveness. "But you are not in the flesh but in the Spirit, if indeed the Spirit of God dwells in you. Now if anyone does not have the Spirit of Christ, he is not His."(Rom8:9)
Fellowship is through the Holy Spirit.(Phil2:1)
The grace of the Lord Jesus Christ, and the love of God, and the communion of the Holy Spirit be with you all. Amen.(2Cor13:14)

Israel Will Ensure 'Survival' Against I.R. Iran's Threats

AFP

Israel reserves the right to take whatever action is needed to survive in the face of Iran's nuclear ambitions, the Jewish state's far-right infrastructure minister, Uzi Landau, said. "We'll take the actions that are necessary for our survival, we'll do whatever is necessary at that time," he told AFP late Wednesday, expressing regret that EU nations did not see the Islamic republic as a major threat. "It is better not to talk now about the details" of any action, he said, amid concern that Iran is covertly building an atomic bomb as it develops a civil nuclear programme. "By the actions taken by most European governments you don't see that the gravity of the situation has been understood," said Landau, from the far-right Yisrael Beitenu party.

Israel considers Iran to be its arch-enemy after repeated statements by President Mahmoud Ahmadinejad that the Holocaust was a "myth" and that Israel must be "wiped off the map." On Friday, an aide to supreme leader Ayatollah Ali Khamenei was quoted as saying that Iran will "blow up the heart" of Israel if attacked by the Jewish state or the United States. "Even if one American or Zionist missile hits our land, before the dust is settled, Iranian missiles will blow up the heart of Israel," his deputy representative to the elite Revolutionary Guards, Mojtaba Zolnour, said, according to state news agency IRNA. The United States and its regional ally Israel have never ruled out a military option to stop Tehran's nuclear drive.

'Israel May Attack the Iranian Regime After December'

The Jerusalem Post & Le Canard Enchainé

Israel is making preparations to carry out military attacks in Iran after December, a French magazine reported overnight Wednesday. According to the report in Le Canard Enchainé quoted by Israel Radio, Jerusalem has already ordered high-quality combat rations from a French food manufacturer for soldiers serving in elite units and has also asked reservists of these units staying abroad to return to Israel. The magazine further reported that in a recent visit to France, IDF Chief of General Staff Lt.-Gen. Gabi Ashkenazi told his French counterpart Jean-Louis Georgelin that Israel was not planning to bomb Iran, but might send elite troops to conduct activities on the ground there. These, according to the magazine, could involve the sabotage of nuclear facilities as well as assassinations of top Iranian nuclear scientists.

Israel has recently toned down rhetoric against Iran so as not to hinder US diplomatic efforts for Iranian transparency regarding its nuclear program, but neither Jerusalem nor Washington have so far made any unequivocal statements to the effect that the military option against Iran was no longer being considered. Israel has maintained that it has the military capability to tackle Iran on its own if sanctions against the Islamic Republic prove ineffective. Israel accuses Iran of seeking to acquire nuclear weapons. Teheran maintains that its nuclear program is peaceful.

The Jerusalem Post could not confirm Le Canard Enchainé's report.

Another Iranian Poll Protester Sentenced to Death

Human Rights Activists in Iran

Hamed Rouhinejad is a young prisoner who suffers from Multiple Sclerosis (M.S). He was arrested on bogus charges before the presidential election. With the start of the post-election protests, he became part of a scenario written by the intelligence apparatus. He was intimidated and lured into playing the role of a rioter during the show trials. His acting resulted in his death sentence. In a letter written to HRA, Rouhinejad explained how he had been deceived and sacrificed in a pre-written scenario. The following is his letter in its entirety. I, Hamed Rouhinejad, son of Mohammad Reza, sentenced to death by District 28 of the Revolutionary court, would like to tell you about my life and my current situation. I spent my childhood in the winding alleys of southern Tehran. We survived on my father’s meager income. He worked from dawn until late at night. He always took the hardest jobs to put bread on the table. I still remember how hard it was for us to see his sad face. I can never forget growing up among kids who all lived in poverty, but my hardest memory is the memory of the cracked hands of my mother, who washed everything in cold water without ever complaining about it. All she cared about was making our lives easier. She tried to make up for our poverty and social injustice with her love. I remember the days I used to walk on the streets restlessly, looking for a gift to buy for my parents with the little money they had given me.

Anyhow, our poverty and the hardships we were facing as a working class family and the huge expenses of my treatment as an MS patient forced me to leave the country. I did not want to impose on my family more than what they were already facing. I left Iran in hopes of going to the U.S. or a European country, but I unfortunately ended up in Iraq. Human traffickers took all my money. I was detained in Arbil for 4 months. After my release I started working in a restaurant day and night to make some money, but my deteriorating MS and the loneliness of exile forced me to return to Iran. My return was completely legal and was in coordination with the Intelligence Ministry. Upon my return I went to the “Intelligence” officials and told them everything about my trip. After listening to me they said, “you have not committed any crime and can go back to university.” Unfortunately, 10 months later, on May 4th, 2009, I was arrested and detained until I could be used as a sacrifice in the election trials. During my 40 day detention in a small cell in Ward 209 of Evin, the only thing that stopped my MS from getting worse was reading the Quran and Nahjolbalagheh and praying to God. Despite all their prior promises, I was threatened everyday to be tortured and killed, as if leaving the country was a crime punishable by death. The pressure was so intense that I lost feeling in 80% of the right side of my body. I was paralyzed and had lost most of the sight in my right eye. With the help of God, I regained most the feeling in my body, but my eye is still blurry and stops me from clearly seeing my surroundings. During that time I begged them and wrote several letters to the warden and the prison doctor to help me.

Alas, not only did they not follow up on my repeated requests for medical attention, but they took me to the public trials, limping and in miserable condition. Despite my emotional and physical state, I was not allowed prison visits or phone calls. My detention and mistreatment in Iraqi prisons did not even come close to what I experienced in Evin. The most difficult time of my detention was when I was hearing the mothers who were crying for their children, or the sobbing of the fathers who could not hug their loved ones. I only found out about the election one day after it was over. I had no clue on what was going on outside prison. I knew nothing about the massive popular protests which had taken over the country. I was lured and taken to the trial of the people who had protested the election results, without ever having anything to do with it. I only went there because my interrogators had promised me to give back my life in return for my compliance. So I went to court and wrote on paper what they wanted me to and claimed their words as my own actions. Today, as a political prisoner, I declare that I have never belonged to any political party or group. I have never had anything to do with the elections. I deny having ever had any ties to the API (Anjoman Padeshi Iran). I deny all the charges that have been brought up against me.

فریاد زیر خاک

برگرفته از وبلاگ فریاد آزادی

عمق زخم جنایات رژیم سفاک آخوندی بر رخ جامعه چنان عمیق است که شاید یک دهه لازم باشد بعد از سرنگونی اش تا رد زخمی که بر صورت ایران کشیده شده است، ترمیم و بهبود یابد.।رژیم ضمن ایجاد رعب و وحشت بر مردم برای طفره رفتن از زیر بار مسئولیت مرگ " شهید بهنود شجاعی" اول قصد دارند سنتی را ترویج کنند که مردم عادی را هم شریک جنایات خودشان کنند، با اینکه میدانند که هیچ عذری برای جنایاتشان پذیرفته نیست اما بدین وسیله به تصور و خیال خودشان قصد دارند کمی بار کنایه های سازمانها و مجامع حقوق بشری را از روی دوش خودشان بردارند.।دوم اینکه مردم بجای سرزنش کردن رژیم دیکتاتوری ، از آنجائیکه تصورشان برای انجام همان عمل یعنی با دست خود طناب دار را بر گردن نوجوانی انداختن حتی اگر مجرم هم باشد، غیر قابل فهم است، بنا بر این ابتدا به ساکن بطور خودکار با واکنش انساندوستانه ، گذشت و بخشش ، اجرای اعدام توسط پدر و مادر مقتول را نفی می کنند و ای بسا بجای اینکه تمام فحش و ناسزا را نثار باعث و بانی اش که همان رژیم ماورای قرون وسطی ای است بکنند برعکس پدر و مادر مقتول را، از قضا آنها که نیز قربانی همین رزیم هستند را به باد لعنت و نفرین میگیرند. سوم رژیم بدین وسیله به تمام ارگانها و نهادهای حقوق بشری می خواهد سیاست کشتار مردم به دست مردم را بشکلی القا کند که قوانین ماورای قرون وسطی ای در ایران توسط مردم عادی نهادینه شده است.
وآنها یعنی نهادها و سازمانها حقوق بشری باید اجرای قوانین " قصاص" را در چهار چوب قانون اساسی ایران را بپذیرند.।

بنابراین همه باید دست در دست هم ، با هر عقیده و مرام ، متحد شویم تا این رژیم پلید و نکبت را از صفحه روزگار محو کنیم। در خاتمه این مطلب همه برای " شهید" بهنود شجاعی طلب آمرزش می کنیم। روحش شاد.....


علیرضا تبریزی

کنگرۀ آمریکا فروش و صدور بنزین را به ایران تحریم کرد

رادیو فرانسه: کنگرۀ آمریکا به زودی مصوبۀ تحریم صدور بنزین به ایران را به رئیس جمهوری این کشور باراک اوباما ابلاغ خواهد کرد.

سنای آمریکا مصوبۀ مجلس نمایندگان این کشور را تأئید کرد که به موجب آن هر شرکتی که بیش از یک میلیون دلار فرآوردهای نفتی به ایران بفروشد نخواهد توانست قراردادی با وزارت انرژی دولت آمریکا امضا کند.

دو سناتور جمهوری خواه تهیه کنندۀ متن این مصوبه با انتشار اطلاعیه ای تصریح کرده بودند : "در زمانی که رئیس جمهوری آمریکا راهبرد گفتگو را با ایران آغاز کرده ارایۀ چنین مصوبه ای به او مناسب است که بر اساس آن دولت آمریکا از هر نوع معامله با شرکت هایی منع شده که به ایران بنزین فروخته یا صادر می کنند."

در جای دیگری از این بیانیه آمده است که این مصوبه پیامی به آن دسته از شرکت های نفتی است که سودجویی را به امنیت ترجیح می دهند.

در این حال، لوایح دیگری در کنگرۀ آمریکا به منظور تشدید مجازات ها علیه ایران در دست بررسی است. کریستوفر دوُد نمایندۀ حزب دموکرات و رئیس کمیسیون بانک ها در سنای آمریکا مصمم است که تا اواخر ماه جاری اکتبر لایحه ای را به همین منظور تهیه کند.

دیروز پنجشنبه کمیسیون امور خارجۀ مجلس نمایندگان آمریکا اعلام کرد که بیست و هشتم ماه جاری اکتبر لایحه ای را تنظیم خواهد کرد که به موجب آن پرزیدنت اوباما بتواند از سلاح مجازات ها علیه ایران در صورت شکست مذاکرات با این کشور استفاده کند. هدف از این لایحه نیز تحریم فروش و صدور بنزین به جمهوری اسلامی است.

چهارشنبه گذشته مجلس نمایندگان آمریکا با تصویب لایحه ای به ایالات و حکومت های محلی این کشور اجازه داد که شرکت هایی را که با ایران در زمینۀ انرژی تجارت می کنند از هر نوع معامله با آمریکا منع سازند. این مصوبه شامل شرکت هایی خواهد شد که بیش از بیست میلیون دلار در حوزۀ انرژی ایران سرمایه گذاری می کنند.

ایران دومین کشور صادر کندۀ نفت اوپک ناچار است چهل درصد بنزین مورد نیاز خود را وارد کند. دولت ایران مدعی است که برای مقابله با تحریم صادرات بنزین به این کشور تدابیر لازم را از هم اکنون اتخاذ کرده است.

گزارشی از مراسم ختم بهنود شجاعی

aliکمیته گزارشگران حقوق بشر- ساعت 4 بعدازظهر است، مسجد النبی، روبروی کوی دانشگاه تهران، پذیرای چهره‌هایی دردمند و آشناست. زنان و مردانی که برای سومین روز درگذشت بهنود شجاعی با قلب‌هایی غصه‌دار آمده‌اند تا با حضورشان،هم مایه تسلی خانواده بهنود باشند و هم اعتراضی به حکم غیرانسانی اعدام.

مخالفت با مجازات اعدام برای کودکان، وجه تشابه همه کسانی است که امروز در مسجد النبی جمع شده‌اند و برای سال‌های کودکی بهنود که در زندان گذشت، اشک می‌ریزند. برای تمام سال‌هایی که به امید آزادی در زندان برای بهنود و دیگرانی چون او گذشت و می‌گذرد و برای آن لحظه آخر که بهنود با هزار امید و آرزو، بالای صندلی رفت تا شاید مادر احسان، بر خطای او چشم بپوشد و او نتوانست ببخشد. نتوانست ببخشد و با دستانش آخرین حلقه اتصال میان بهنود و زندگی را از بین برد، صندلی را کشید، تا شاید این‌گونه بتواند تمام شب‌هایی را که با یاد احسان کشته شده‌اش خوابیده است، فراموش کند. شاید آرام گیرد.

بنا به فراخوان جمعی از فعالان حقوق کودک، قرار بود امروز، حضور در مراسم ختم بهنود شجاعی، نشانه‌ای باشد بر اعتراض به اعدام کودکان.

زنان و مردان با کاغذ نوشته های " اعدام کودکان را متوقف کنید"،" اعدام کودکان= وحشیانه ترین جنایت بشری"، " ایران، رکوردار اعدام کودکان در دنیا" و .. در مراسم حضور یافته‌‌‌‌‌‌‌‌‌اند و به خانواده بهنود شجاعی تسلیت می‌گویند.

صدای شیون‌هایی زنی، اشک را از چشمان تمام حاضران جاری می‌سازد. زنی فریاد می‌زند:" الهی بمیرم که تمام جوونیتو تو زندان بودی"ٰ . صدای هق هق گریه است که فضا را پر می‌کند.

حضور نیروهای لباس شخصی و امنیتی در اطراف مسجد، محسوس است. مجلس ختم اما به آرامی و بدون هیچ صحبتی تمام می‌شود. پدر بهنود شجاعی می‌گوید که "صبح امروز از سوی اداره آگاهی و قاضی کوه کمره‌ای آمده اند و وی را تهدید کرده‌اند که مجلس را در نهایت آرامش و بدون سخن اعتراض‌آمیزی، برگزار کند." او از حاضران می‌خواهد که از پخش کاغذنوشته های خود خودداری کنند.

معترضان به حکم اعدام، با کاغذ نوشته‌های خود در برابر درب ورودی مسجد اجتماع می‌کنند. برخی از‌آنان به سمت خیابان می‌روند تا رهگذران را از علت اجتماع خود با خبر کنند.

در این مجلس، پدر و مادر علی مهین‌ترابی، دیگر نوجوان محکوم به اعدام هم حضور یافته‌اند. مادر علی درحالی که اشک می‌ریزد می‌گوید که دادگاه علی دو هفته دیگر برگزار می‌شود. اما به ما گفته‌اند که حکم از قبل مشخص است. پرونده علی مهین‌ترابی که در دادگاه اولیه به اعدام محکوم شده است، با اعتراض وکیل، قرار است مجددا مورد رسیدگی قرار گیرد.

.و پایان مراسم، همانند همیشه با حضور نیروهای لباس شخصی و نیروی انتظامی همراه است که از حاضران می‌خواهند محل را ترک نمایند.!

و این گونه، سومین روز از اعدام بهنود شجاعی، نوجوانی که متهم بود در سن 17 سالگی فرد دیگری به نام احسان را به قتل رسانده است، سپری شد. شاید مرگ بهنود و اعتراض فعالان مدنی به اجرای حکم اعدام کودکان، موجب شود تا دیگر کودکان زیر حکم اعدام از طناب دار رهایی یابند.

شاید بهنود با مرگش بتواند، نوجوانان دیگری چون خود را از وحشت آخرین شب انفرادی نجات دهد.. شاید..

Six People Were Executed in South-west Iran

Iran Human Rights

Six people have been executed in the southwest Iranian Khuzestan during the last week, reported the Iranian daily newspaper Kayhan quoting the state run news agency Fars. According to the report, two women and two men were executed on October 6. They were identified as Fouzieh J. (female), Khadijeh J. (female) and Abdollah J. (male), all convicted of drug trafficking, and Karim A. convicted of murder, said the report. Two men identified as Oday B. and Sa’ad B. were executed on October 8. convicted of keeping drugs, according to the report. All executions took place in the Karoun prison of Ahwaz, capital of the Khuzestan province. Age of none of the executed was mentioned in the report. Iran Human Rights can not confirm whether the charges mentioned in the report are true. Mahmood Amiry-Moghaddam, the spokesperson of Iran Human Rights said: " Number of executions has increased dramatically since the pro-democracy demonstrations started this summer in Iran" He added:" Iranian regime uses executions to restore the ambiance of terror." According to the official reports gathered by the network of Iran Human Rights, at least 139 people have been executed since July 1. in Iran.

Daughter of Ahmadinejad Aide Seeks Asylum

The Associated Press

The daughter of a top adviser to Iranian President Mahmoud Ahmadinejad has applied for asylum in Germany, organizers of a film festival that she was attending said Tuesday. Narges Kalhor, the daughter of Ahmadinejad's adviser on cultural and media affairs, submitted her asylum application to authorities in southern Germany, Nuremberg Human Rights Film Festival spokesman Matthias Rued said. Her father, Mahdi Kalhor, has been seen as a close ally of Ahmadinejad since early this decade. In an interview with fellow Iranian filmmaker Hana Makhmalbaf posted on YouTube on Monday, Narges Kalhor said she did not believe her father knew about her plans. "I'm certain he hasn't seen my film or know about this festival or where I am," she said. "I came from my own desire, for cinema, and I have to continue." Narges Kalhor had been at the Nuremberg festival to present her film Darkhish (The Rake), which condemns the use of torture and the barbarity of totalitarianism. Mahdi Kalhor told Iran's official IRNA news agency that he knew nothing about details of his daughter's films or her plans to leave the country.

He blamed the Iranian opposition for supporting her attempts to challenge the government. "This issue is one of the symbols of a media and soft war that opposition has launched," the agency quoted Mahdi Kalhor as saying. He also told IRNA he had divorced Narges' mother a year ago over differences of opinion, saying she was a zealous opponent of Ahmadinejad. Narges had been living with her mother. In the video, Narges Kalhor appears wearing a green scarf - the color of the Iranian opposition - draped about her neck and expresses support for the reform movement. She said that, while she and her father have differing opinions, she hoped he would support her and possibly even change his mind. "Any moment, a person can change," Narges Kalhor said. "At any time, a person can have a moment of calm and think about what the correct path is." "Just a little solitude can open our eyes to the world and we can decide, this is the correct path, the path of these millions of people who went to the streets asking for freedom" she went on to say.

بی خبری از سرنوشت دانشجوی بانه ای در تهران

آژانس خبری موکریان
سرویس حقوق بشر

از سرنوشت سامان حسینی فرزند رسول ، دانشجوی کرد دانشگاه تهران خبری در دست نیست .

از روز شنبه گذشته خبری از سرنوشت سامان حسینی که اهل بانه و دانشجوی حقوق دانشگاه تهران می باشد در دست نیست.

گفتنی است دوستان نامبرده نگران سرنوشت وی و پیگیر وضعیت این دانشجوی کرد می باشند.

In Iran, A Grieving Mother Who Refuses To Be Silent

Parvin Fahimi, a tiny woman with a strong personality, has emerged as one of the heroes of Iran's Green movement, which opposes the legitimacy of Mahmud Ahmadinejad's presidency.

The grieving mother has refused to remain silent over the fate of her son, Sohrab Arabi, who was shot dead under unclear circumstances during Iran’s postelection crackdown. In publicly expressing her outrage, she has become the voice of other mothers mourning loved ones lost during the unrest that followed the disputed June 12 presidential vote.

Recently, after the deaths of three protesters at Tehran's Kahrizak detention center led to public uproar and calls by opposition politicians for an investigation, former parliament speaker Gholam Ali Haddad Adel downplayed the deaths, noting that the detention center has since been closed.

An outraged Fahimi responded by sending a letter to Haddad Adel in which she said that, as a member of the parliament, he had an obligation to defend the rights of the people and to refrain from making comments that can cause them pain.

“Would you have made the same judgment if your child had been tortured and killed in the streets, like ours?” she wrote.

Fahimi told RFE/RL that the comments by Haddad Adel and similar ones made by other officials pour salt on the wounds of victims' families.

“As a mother, I felt that the blood of our children was being trampled," she says. "I can’t tolerate anyone talking like this about these issues.”

'The Mother Of Sohrab'

Fahimi’s outspokenness and courage has earned her the respect of many Iranians, who refer to her simply as “the mother of Sohrab.”

She demands that those responsible for the killing of her son -- and others who died for opposing Ahmadinejad -- be brought to justice.

“How could they kill my child or the children of others? Just because of a [peaceful] protest?" she asks. "Just because these children protested and wanted their vote back, they deserved to be killed?”

Fahimi’s son disappeared on June 15 -- three days after the contentious vote that resulted in Ahmadinejad being decisively reelected to a second term. She was told that Arabi had been detained but heard no word of his whereabouts until she was informed of his death nearly a month later, on July 11.

To this day, the 53-year-old Fahimi knows little about the circumstances surrounding her son's death.

“The only thing [the authorities] told my lawyer is that [my son] was shot from a distance of 3 to 15 meters," she says. "It’s not clear whether he received treatment or whether he was taken to a hospital.”

Fahimi was with Arabi the day he went missing. She and her son, both supporters of reformist presidential candidate Mir Hossein Musavi, took to the streets of the Iranian capital along with hundreds of thousands of other Iranians to protest what they believed was a stolen election.

They lost each other in the crowd. Fahimi returned home and waited for Arabi, but he never returned.

Fahimi went to Tehran's notorious Evin prison, where many of those detained in the postelection rallies were being held. She contacted different authorities in the hope of hearing word of her son but was never given a clear answer, only that he was in detention.

It was Arabi's brother who determined his fate, after identifying Arabi's picture among images of dozens of others who died during or after the postelection crackdown.

During Arabi's funeral, Fahimi vowed not to remain silent.

“No one can stop me, no one," she says. "They’re bloodthirsty.”

Despite pressure exerted by Iranian authorities on victims' families, Fahimi has kept her promise.

Through letters and meetings with authorities, she continues to tell her son's story. She participates in protests, including one during official Quds Day (Jerusalem Day) events on September 18, when tens of thousands of citizens in Tehran and other cities protested against Ahmadinejad.

Died For His Ideas

The name of her son has not been forgotten and is now shouted, among other rallying cries, by crowds voicing their anger with the Iranian government.

“Our Sohrab is not dead. It’s the government that has died," she says. "Our Sohrab is not dead. It’s the government that has died.”

Fahimi tells RFE/RL that she believes her son did not die in vain. He died for his ideas, she says, and will always remain alive.

“Inshallah, the future belongs to us because people will never back down in the face of so much violence, repression, and injustice,” she says.

According to opposition sources, 72 people were killed in the postelection unrest. The government puts the figure at about 30.

Every Saturday for the past four months, mourning mothers and others who share their pain have dressed in black and gathered for peaceful marches in a Tehran park.

Iranian Nobel Peace prize winner Shirin Ebadi has called for international solidarity with the mourning mothers of Iran.

کروبی: در دادگاه بیشتر افشا می کنم

سایت کرمان نما: مهدی کروبی از اظهارات اخیر غلامحسین محسنی اژه ای، دادستان کل کشور مبنی بر « برگزاری به موقع دادگاه میرحسین موسوی و مهدی کروبی » استقبال کرد و گفت: « بنده به شدت از این اتفاق استقبال می کنم تا اگر در این سال ها به خاطر برخی ملاحظات مطالبی را بیان نکردم، به تفصیل و با ارائه جزئیات آن را مطرح کنم.»

کروبی که در مسجد امام صادق تهران سخن می گفت، با اعلام این مطلب در پاسخ به سوال یکی از حاضرین، افزود: « متاسفانه مسولان که به قول حضرت امام باید خدمتگزار ملت باشند، در این سال ها نه تنها به این رهنمون توجه ای نکرده اند، بلکه به جای پاسخگویی و اعلام مواضع منصفانه، مهر تاییدی بر رسانه های افراطی زدند تا بتوانند عملکرد ناحق خود را پنهان کنند و دیگران را به دلیل محروم کردن از هرگونه رسانه، به انواع تهمت ها و توهین ها منسوب کنند.»

کروبی در ادامه گفت: « این بار بنده نه تنها از دادگاه نگران نیستم، بلکه از آن به شدت استقبال می کنم تا با این اقدام، بر دغدغه های خود که برآمده از شعائر ملی و مذهبی ملت ایران و آرمان متعالی امام است، اصرار بورزم و مخالفان این دغدغه ها را به روشنی افشاء کنم.»

یورش وحشیانه به زندانیان سیاسی بند 350 زندان اوین

فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران

یورش و حشیانه و سازمان یافته به زندانیان سیاسی بند 350 زندان اوین
بنابه گزارشات دریافتی از بند350 زندان اوین شب گذشته تعدادی از زندانیان عادی و خطرناک را طی یک سخنرانی در حسینیه بند 350 تحریک و تطمیع کردند که به سلول زندانیان سیاسی حمله ور شوند.
چهارشنبه شب 22 مهرماه با جمع کردند 150 نفر از زندانیان عادی و خطرناک در حسینیه بند 350 زندان اوین، که در لوای مراسم مذهبی مداحی را برگزار کردند. در این مراسم آخوندی بنام روغنی که به جرم فساد اخلاق و کلاهبرداری دستگیر شده بود و درزندان بسر می برد. بعنوان روزه خان و مداح بر منبر رفت و برای زندانیان عادی و خطرناک شروع به سخنرانی کرد او زندانیان سیاسی را منافق خواند و خون آنها را مباح دانست و کسی که آنها را به قتل برساند به بهشت می رود.و همچنین در این جهان مستحق پاداش داست همانطوری که ولی فقیه گفته است به سخنرانی خود ادامه داد. این سخنرانی که از ساعت 20:10 آغاز شده بود تا ساعت 21:00 ادامه یافت و با خواندن آیاتی از قران و آوردن احادیث مذهبی زندانیان عادی و خطرناک را تحریک و تشویق به حمله به زندانیان سیاسی می کرد .پس از این سخنرانی آخوند روغنی و فردی بنام مسلم نجف آبادی که گفته می شود از عناصر رژیم که بدلیل کلاهبردای در زندان بسر می برد همراه با 150 زندانی عادی وخطرناک بسوی سلول زندانیان سیاسی حرکت کردند.در حین حرکت به سوی سلول زندانیان سیاسی شعار مرگ بر منافق و مرگ بر ضد ولایت فقیه سر می دادند و شروع به عربده کشی می کردند.افراد مهاجم تلاش می کردند که وارد سلول زندانیان سیاسی شوند و با آنها درگیری فیزیکی ایجاد کنند.این یورش و حشیانه تا ساعت 21:30 ادامه داشت.
دو روز قبل از حمله به زندانیان سیاسی؛ آخوند روغنی ،مسلم نجف آبادی و تعدادی از زندانیان خطرناک به حفاظت و اطلاعات زندان برده شده بودند و در حدود 2 ساعت آنها را توجیه کردند .افرادی که در حفاظت و اطلاعات زندان بودند عبارتند از: یکی از بازجویان وزارت اطلاعات ،صداقت رئیس زندان،و بزرگ نیا رئیس بند 350 حضور داشتند که چگونگی حمله به زندانیان سیاسی را تشریح می کردند .به زندانیان عادی حاضر در جلسه گفته شده بود در صورت انجام این کار رای باز خواهند شد ( رای باز زندانی عادی در آخر هفته و تعدادی از روزها را می تواند در بیرون از زندان بسر برد) و همچنین در محکومیتهای آنها تخفیف داده خواهد شد یکی از زندانیان عادی خبر حملۀ وحشیانه وغیر انسانی را به اطلاع زندانیان سیاسی می رساند. زندانیان سیاسی موضوع را به صداقت و بزرگ نیا اطلاع میدهند و به آنها هشدار میدهند مسئولیت عواقب این کار به عهده آنها خواهد بود.که با برخورد وحشیانه و غیر انسانی صداقت و بزرگ نیا مواجه می شوند. ایجاد جو رعب و ترور در بند 350 تحت نظارت بزرگ نیا صورت می گیرد.
در ادامه جو رعب و ترور ،از صبح امروز مسلم نجف آبادی وکیل بند و یکی از عوامل حمله کننده به زندانیان سیاسی به آنها می گوید از حالا به بعد من مسئول شما هستم و شما باید به حرفهای من تن در دهید در غیر این صورت عواقب وخیمی در انتظار شما خواهد بود و من دستور دارم که با شما ها برخورد کنم .
بازجویان وزارت اطلاعات ، صداقت رئیس زندان اوین ،رئیس و معاون حفاظت و اطلاعات زندان اوین و بزرگ نیا رئیس بند 350 از عوامل اصلی فشار و محدودیتهای مستقیم بر زندانیان سیاسی هستند. به نظر می آید علاوه بر فشارها و محدویت ها مانند عدم درمان جدی،به حداقل رساندن ارتباط با خانواده های آنها ،چند برابر شدند تعداد زندانیان در سلولها، وضعیت اسف بار غذا،بهداشت و ایجاد فضای ترور و وحشت علیه زنداینان سیاسی اکتفا نکرده اند و این بار با با تحریک و تطمیع زندانیان عادی ،آنها را تشویق به درگیری و حذف زندانیان فیزیکی سیاسی می کنندو بدین طریق اقدامات غیر انسانی خود را گسترش میدهند.
آخوند روغنی که به جرم فساد اخلاق و کلاهبرداری در زندان بسر می برد به خاطر رفتارهای غیر انسانی اش با زندانیان رای باز است و فقط ساعاتی از شب سه شنبه و جمعه برای مداحی و روزه خوانی در حسینیه بند 350 حاضر می شود وبقیه زمانها در خارج از زندان بسر می برد.حسینیه بند 350 زندان اوین با خالی کردن چند سلول از زندانیان تشکیل شده است و زندانیان را در سایر سلولها اداغام کرده اند که باعث چندین برابر شدن ظرفیت سلولها که در آن زندانی جای داده اند.
در حال حاضر 3 زندانیان سیاسی در بند 350 زندان اوین بسر می برند. آقای علی صارمی 62 ساله از دستگیر شدگان مراسم نوزدهمین سالگرد قتل عام زندانیان سیاسی 67 می باشد و بیش از 2 سال است که در بلاتکلیفی بسر می برد او در طی 4 بار بازداشت 20 سال است که در زندانهای این رژیم بسر می برد،سید ظهور نبوی چاشمی بیش از 50 سال سن دارد و از مقاله نویسان سرزمین آریائی است که به 4 سال زندان محکوم شده است و دانشجوی زندانی میثاق یزدان نژاد 22 ساله از دستگیر شدگان نوزدهمین سالگرد قتل عام زندانیان سیاسی سال 67 است و اخیرا به 14 سال زندان و تبعید به گوهردشت محکوم شد.3 تن از دائیهای آقای یزدان نژاد در دهۀ 1360 اعدام شدند و مادر و پدر او چندین سال را در زندان بسر برده اند.
فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران، سازماندهی ،تحریک و تطمیع زندانیان عادی برای یورش به زندانیان سیاسی بی دفاع را محکوم می کند و نسبت به ایجاد جو ترور و حشت علیه زندانیان سیاسی و در معرض خطر جدی قرار دادن جان آنها هشدار می دهد و از دبیر کل و کمیسر عالی حقوق بشر خواستار اقدامات فوری برای نجات جان زندانیان سیاسی در ایران است.

23 مهر 1388 برابر با 15 اکتبر 2009

وضعیت زندانیان فوق را به سازمانهای زیر گزارش گردید:
کمیساریای عالی حقوق بشر
کمسیون حقوق بشر اتحادیه اروپا
سازمان عفو بین الملل
سازمان دیدبان حقوق بشر

سوت حرکت بسوی تحریمهای گسترده تر علیه رژیم تهران

رادیو فرانسه: مجلس نمایندگان آمریکا، روز چهارشنبه با 414 رأی موافق متنی را با هدف تشدید فشار بر ایران در بخش انرژی تصویب کرد. بر اساس این مصوبه دولت های ایالتی در آمریکا اجازه دارند به سرمایه گذاری در شرکت هایی که در زمینۀ انرژی با ایران معامله می کنند و برابر و یا بیش از بیست میلیون دلار در این بخش سرمایه گذاری کرده اند پایان دهند.

رهبر دموکرات های مجلس نمایندگان ایالات متحده، استنی هویر، گفت " خطراتی که یک ایران اتمی برای متحدان آمریکا تولید می کند، چه در ارتباط با گسترش سلاح های اتمی در خاورمیانه و چه از نظر ایجاد یک چتر اتمی برای تروریست ها، بیش از آن وخیم است که بتوان بر آن چشم بست".

وی افزود که از سیاست باراک اوباما مبنی بر مذاکره با ایران حمایت می کند ولی مصوبۀ مجلس نمایندگان می خواهد به ایران بگوید که درِ مذاکره با تهران تا ابد باز نمی ماند.

این مصوبه اقدام مشخصی را به دولت های محلی در سراسر آمریکا تحمیل نمی کند ولی آن ها را نسبت به پیامد های قانونی ادامۀ همکاری مالی با شرکت هایی که در زمینۀ نفت و گاز با ایران معامله می کنند بر حذر می دارد.

به گفتۀ مارک کیرک، تدوین کنندۀ جمهوریخواه متن این مصوبه، این تصمیم مجلس نمایندگان یک "سوت حرکت" به دولت های محلی در آمریکا است که از ایران خارج شوند. این نمایندۀ مجلس آمریکا می گوید برای اینکه تلاش دیپلماتیک با موفقیت همراه شود باید ابزار لازم را در اختیار دیپلمات ها گذاشت. سناتور دموکرات باب کیسی و سناتور جمهوریخواه سام بروان بک، از متن مشابهی درمجلس سنا پشتیبانی می کنند که شرکت هایی را که با ایران در زمینۀ نفت و گاز همکاری می کنند مورد مجازات قرار می دهد.

مفسران می گویند که قانونگذاران آمریکا بزودی قوانین محدود کننده تری را در جهت فشار بر ایران تصویب خواهند کرد.

احضار تلفنی پنج دانشجوی خواجه نصیر به وزارت اطلاعات

سایت نوروز: در پی برگزاری مراسم گرامی‌داشت شهدای جنبش سبز در روز یکشنبه در دانشگاه صنعتی خواجه‌نصیر، پنج نفر از دانشجویان این دانشگاه که در مراسم خضور داشتند، به‌صورت تلفنی به دفتر پیگیری وزارت اطلاعات در چهار راه ولی‌عصر تهران، احضار شدند.

محبوب خواه، خدارحمی، حسین پوری و خالدیان برای اولین بار و حاج‌همتی برای دومین بار درحالی به کمیته‌ پیگیری وزارت اطلاعات احضار شدند که صبح روز برگزاری مراسم نیز یک دانشجوی دیگر این دانشگاه به همان دفتر احضار شده بود.

گفتنی است "دفتر پیگیری" یکی از ساختمان‌های معروف وزارت اطلاعات است که بازجویان و نیروهای امنیتی از آن به منظور تهدید فعالان سیاسی اجتماعی استفاده می‌کنند. این دفتر شامل یک سالن و چند اتاق بازجویی است و تمامی احضارها به آن بدون ارائه احضاریه یا حکمی قانونی صورت می‌گیرد و بازجویان با تماس های مکرر تلفنی با دانشجویان و خانواده شان از آنان می‌خواهند با حضور در این ساختمان با وزارت اطلاعات همکاری کنند.

وضعيت آموزش و پرورش نگران کننده است

ایسنا: رييس کميسيون آموزش و تحقيقات مجلس با اعلام اين خبر که اين کميسيون با توجه به حساسيت موجود در وزارتخانه آموزش و پرورش نامه اي را به رييس جمهور ارايه کرده است، گفت: ما نگران وضعيت آموزش و پرورش هستيم و در حال حاضر اين وزارتخانه دچار وضعيت نگران کننده اي است.

علي عباسپور تهراني فرد در توضيح اين نامه و دليل ارايه آن به رييس جمهور افزود: مساله وضعيت معلمان حق التدريس، قلع و قمع مدارس، وضعيت مدارس استيجاري، وضعيتي که بخشنامه ساماندهي 2 ايجاد کرده و کلاس ها از حالت استاندارد خارج شده و هم چنين بحث مديريت و وضعيت مديران آموزش و پرورش که به دليل طرح ساماندهي 2 تاثيرپذير شده اند از جمله نگراني هايي است که اعضاي کميسيون آموزش و تحقيقات مجلس دارد.

نماينده تهران هم چنين وضعيت به کارگيري معلمان حق التدريس از طريق شرکت ها به ويژه در آستانه سال تحصيلي را از ديگر دغدغه هاي اعضاي کميسيون عنوان کرد و افزود: در مورد اين مسايل بحث مفصلي در کميسيون آموزش و تحقيقات مجلس شد که مصلحت نمي دانستيم که اداره وزارت آموزش و پرورش با سرپرست ادامه يابد.

مراسم ختم بهنود شجاعی عصر امروز در تهران

فراخوان فعالان حقوق کودک به حضور در مراسم ختم بهنود شجاعی در اعتراض به صدور و اجرای حکم اعدام برای کودکان

کمیته گزارشگران حقوق بشر- مراسم سومین روز از درگذشت بهنود شجاعی که طی پروسه طولانی مدت قضایی، بامداد یکشنبه 19 مهرماه در زندان اوین اعدام شد، روز پنجشنبه برگزار خواهد شد.

جمعی از فعالان حقوق کودک، مخالفان مجازات اعدام و فعالان حقوق بشر به همراه وکلای بهنود شجاعی، اعلام کرده‌اند که در اعتراض به صدور و اجرای احکام اعدام برای کودکان،در این مراسم حضور پیدا خواهند کرد. حامیان لغو مجازات اعدام برای کودکان، از مردم خواسته‌اند تا با حضور در این مراسم، اعتراض خود را به مجازات غیرانسانی اعدام اعلام نمایند.

قرار است هفته آينده نیز، حکم اعدام دو نوجوان متهم به قتل عمد که در سنین زیر 18 سالگی مرتکب جرم شده‌اند به اجرا در آيد. صفر انگوتی و امیر امراللهی، دو نوجوان دیگری هستند که قرار است پس از بهنود شجاعی به محل اجرای حکم برده شوند.

محل برگزاری مراسم ختم بهنود شجاعی:
پنج شنبه 23 مهرماه از ساعت 4 تا 5.30
خیابان کارگر شمالی، مسجد النبی

Behnoud's Shojaee funeral 13 Oct خاکسپاری بهنود شجاعی۲۱ مهر

جهان مسیحیت برای مرضیه و مریم نگران است

این دو دخترایرانی که ممکن است به اتهام ارتداد و بشارت مسیحیت به زندان ابد محکوم شوند ،
اکنون تبدیل به یکی از مهمترین نگرانیهای ایمانداران دنیای مسیحی شده اند و
در دعاهای روزانه آنها جایگاه مهم و ویژه ایی دارند

به گزارش شبکه خبر مسیحیان فارسی زبان به نقل از سی بی ان نیوز، روز دوشنبه ۲۰ مهر ماه ، یک قاضی ایرانی دو زن را به اتهام" تبلیغ ایمان مسیحی و ارتداد"، با تمدید قرار بازداشت آنها همچنان در زندان نگه داشته است .

مریم رستم پور و مرضیه امیری زاده که ممکن است به اتهام ارتداد و بشارت مسیحیت به زندان ابد محکوم شوند ، اکنون تبدیل به یکی از مهمترین نگرانیهای ایمانداران دنیای مسیحی شده اند و در دعاهای روزانه آنها جایگاه مهم و ویژه ایی دارند .

به گزارش fcnn، این دو دختر اکنون بیش از ۷ ماه است که در زندان به سر میبرند و گزارشات متعددی از عدم سلامت جسمانی و وضعیت ناهنجار فیزیکی آنها به خارج منتشر شده است . در آحرین نوبتی که آنها به یک دادگاه رفتند ( شهریور ماه سال جاری ) از آنها خواسته شده بود که ایمان مسیحی خود را انکار کنند که هردوی آنها این درخواست را قاضی دادگاه را نپذیرفتند و بر اعتقاد خود به عیسی مسیح به عنوان نجات دهنده پای فشردند .

یک گروه حقوق بشری مدافع مسیحیان سراسر جهان با نام مخفف آی سی سی ( سازمان بین المللی توجه به مسیحیان ) ، گزارش میدهد که این دو دختر یک دوره زندان انفرادی را تحمل کرده اند ودر حال حاضر امکان دسترسی به داروها و امکانات درمانی مورد نیاز حود را ندارند .

سخنگوی این سازمان از مسیحیان سراسر جهان خواسته است که به دعا برای این دو زندانی مسیحی ادامه دهند و در دعای خود خواستار بازگشت سلامتی جسمانی آنها و همچنین پایان اسارتشان بشوند.

استمداد طلبیدن یک زن محکوم به اعدام از مردم ایران

سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان

گزارش خبری؛ محبت محمودی که پس از تحمل 9 سال زندان سرانجام حکم قطعی اعدامش توسط دیوان عالی تایید گردیده است با ارسال نامه ای به دبیرخانه سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان خواستار کمک مردم ایران به خود و خانواده اش شد.

محبت محمودی از سال 1379 به جرم قتل مردی که قصد تجاوز به وی را داشت در زندان مرکزی ارومیه دوران محکومیت خود را می گذراند.

این زن متاهل پس از تحمل 9 سال زندان سرانجام توسط دادگاه ارومیه در آستانه ی اعدام قرار گرفت که حکم قطعی اعدام او توسط دیوان عالی نیز تایید گردید. تایید حکم اعدام نامبرده توسط دیوان عالی در 20 تیر ماه سالجاری در زندان ارومیه به وی ابلاغ گردید که با دستور قوه ی قضائیه به اجرا در خواهد آمد.

آنگونه که در خبرها آمده است تا کنون هر دو همسر مرد مقتول مخالف اعدام محبت هستند اما برادر مقتول خواهان اجرای حکم اعدام محبت محمودی است.

وی با ارسال نامه ای به دبیرخانه سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان و ضمن اشاره به آنچه که در طی این سالها بر او رفته است از مردم ایران تقاضای کمک نمود.

متن کامل نامه ی محبت محمودی بدین شرح است:

اینجانب محبت محمودی فرزند اسماعیل که به جرم قتل، پس از تحمل 9 سال حبس در زندان مرکزی ارومیه، به قصاص محکوم شده ام در خانواده ای با ایمان و مذهبی در روستای صورمان (منطقه ای در سرو) به دنیا آمدم. پدر و مادرم کشاورز بودند. سالهای ابتدایی زندگی ام را در کنار خانواده ام سپری نمودم اما چند سال بعد با وجود اینکه پدرم در قید حیات بود، اختیار و سرپرستی همه ی ما را به عهده ی برادرم که از بقیه مان بزرگتر بود گذاشتند. برادری که هم خونی را اصلا در خود احساس نمی کرد. او بی رحمانه و زورگویانه هر چیزی را دستور می داد و به ما تحمیل می کرد. کسی هم در خانواده جرات اعتراض کردن به وی را نداشت. تا اینکه در سن 12 سالگی مرا به عقد پسردایی ام در آورد. در خانواده ی همسرم به دلیل عدم سازگاری نامادری شان و مساعد نبودن وضعیت مالی شان همیشه مشاجره و بحث و جدل بود. محصول ازدواج من و همسرم پنج فرزند پسر بود. زمانیکه پسر بزرگم به سن 16 سالگی رسید تصمیم گرفتم که برایش تشکیل خانواده بدهم. آن زمان پسران دیگرم هنوز در دوره ی ابتدایی تحصیل می کردند. مدتی بعد از ازدواج پسرم، سر و کله ی یک مرد مزاحم در همسایگی ما پیدا شد. پسر و عروسم از مزاحمتهای آن مرد هیچ اطلاعی نداشتند. من هم چیزی به آنها بروز ندادم. تلاش زیادی کردم تا با رفتاری انسانی به او بفهمانم که دست از مزاحمت بردارد اما فایده ای نداشت. روزی در منزل ما را زد. یکی از پسرهایم که هشت سال بیشتر نداشت در را برایش باز کرد. او به سرعت وارد خانه شد و با یک چاقوی دو سر مشکی به سمت من حمله ور شد. صدای فریادهای مرا کسی نمی شنید. او می گفت هر کاری که دلش بخواهد می تواند انجام دهد و هیچ کس هم نمی تواند علیه او اقدامی نماید. با چاقو ضرباتی را به سر، گوش و دستانم زد که هنوز آثار آن بر روی بدن من باقی است. لذا برای حفظ آبرویم و ترساندن او اسلحه ای را که در خانه داشتیم برداشتم و به سمت او گرفتم اما ناگهان گلوله شلیک شد و به سرش اصابت نمود و بر زمین افتاد. نفهمیدم چه بر سرش آمده. با سرعت خودم را به منزل برادر همسرم رساندم و جریان را به آنها اطلاع دادم. در همین حین برادرم نیز به آنجا آمد. او گفت که جریان را فهمیده است، به آگاهی رفته و کارهایم را درست کرده است. برادرم به من اطمینان داد که بیشتر از سه ماه در زندان نخواهم ماند. همان برادر ظالمی که سیاه بختم کرد با دروغ و نیرنگ مرا به آگاهی برد. در آگاهی بدون هیچ سوال و بازجویی ای مرا روانه ی زندان کردند. خانواده ی مقتول، قاچاقچی و ثروتمند بودند. آنها با ................. آگاهی و چند نفر به عنوان شاهد ماجرا، سیر پرونده را به نفع خود تغییر دادند. در صورتیکه هنگام حادثه این شاهدها اصلا آنجا حضور نداشتند و برای خود بنده نیز کاملا ناشناخته بودند.

امسال نزدیک 9 سال است که از این جریان می گذرد و من حبسم را تحمل می نمایم. سختی من فقط تحمل زندان نیست. از یک طرف آبرویی برای من باقی نمانده است. از طرف دیگر زندگی و سرنوشت فرزندانم بی هیچ دلیلی تباه شده است. آنها به خاطر شرایط و موقعیت من از تحصیلشان عقب افتاده اند. از دیگر سو تمام فامیل های خودم و همسرم نیز از ما روی گردانده اند و پشت مرا خالی کرده اند. آنها اصلا دنبال کارهای من نیستند. بنده بدون خرجی و ملاقات، زندان را تحمل می کنم. البته گهگاهی فرزندانم و همسرم به ملاقاتم می آیند و پول کارگری خودشان را که با هزار بدبختی به دست می آورند به من می دهند. زمانیکه به چهره ی آنها نگاه می کنم به خاطر شرایطی که در آن به سر می برند و به خاطر سرنوشتشان به شدت دچار عذاب وجدان می شوم اما می دانم چاره ای جز تحمل ندارم. در زندان مبتلا به بیماریهایی همچون سینوزیت، میگرن، آسم و ناراحتی شدید قلبی شده ام. به هیچ کدام از مشکلاتم در زندان رسیدگی نمی شود. از طرفی خوشحال هستم چون در اینجا با سواد کمی که دارم موفق به نزدیکی با خدا، خواندن قرآن کریم و ختم آن شده ام. بافتنی از سرگرمی های من در زندان است که البته منبع درآمدی برای بنده نیز محسوب می شود که بخشی از هزینه هایم را در زندان از این طریق تامین می نمایم.

انسانهای بدبخت و زجر کشیده ی زیادی مثل من در زندان هستند اما کسی نیست که صدایمان را بشنود. مجبوریم فقط تحمل کنیم چون کار دیگری از دست ما بر نمی آید. اینجا از عدالت هیچ خبری نیست. مدت نه سال است که در زندان وضعم اینگونه است. بعد از سالها بلاتکلیف بودن بالاخره حکم قصاص برای بنده صادر شد. این حکم مورد تایید و موافقت مقامات در تهران قرار گرفت اما پس از اعتراض، حکم قصاص را رد و دستور دادگاهی مجدد صادر نمودند. این دادگاه آخر، متاسفانه همان حکم قصاص را صادر نمود. البته فعلا حکمی به دست من نرسیده است. حتی هنگام حضور در دادگاه، قاضی اصلا از من سوالی نمی پرسید. تنها حرف او این بود که چرا قتل عمد انجام دادی؟! مگر نمی دانستی که حکمش اعدام است؟ قاضی اصلا به من مجال صحبت کردن نمی داد. آنجا فقط شاکیان پرونده اجازه ی حرف زدن داشتند. آنها هم با سر و صدا و توهین و بی احترامی توجه همه را به جلسه دادگاه جلب می کردند. هرکس هم که در جلسه دادگاه حضور پیدا می کرد تنها می دانست که من مرتکب قتل شده ام اما هیچ وقت متوجه چرایی و علت این قتل نمی شد چون به من اجازه ی حرف زدن داده نمی شد. دفاع از ناموس و حیثیت برای دادگاه کمترین اهمیتی نداشت.

در سال 88 (سالجاری)، دادستان محترم استان آذربایجان غربی اعلام کردند که با قرار وثیقه ی یکصد میلیون تومانی می توانم آزاد شوم. امیدوار بودم که بدینوسیله بتوانم کمی از عذاب و سختی بیرون بیایم و تا مدتی در کنار فرزندان و همسرم باشم. فرزندام با قرض و پول کارگری بالاخره مبلغ سه میلیون تومان تهیه کردند که برای کرایه ی سند و گرو گذاشتن آن در اختیار صاحبش قرار بدهیم. متاسفانه صاحب سند تمام سه میلیون تومان را با کلاهبرداری بالا کشید. دادستان نیز با تهیه ی سند دیگری به وعده ی خود عمل نکرد.

بعد از فوت پدر و مادرم از برادرم خواستم که سهم الارث مرا بدهد تا بتوانم با استفاده از آن هزینه های خود را در زندان تامین نمایم و هم بدهی کسانی را که خانواده ام از آنها پول بابت کرایه ی سند قرض کرده بودند را بدهم. برادرم به من که یک زندانی هستم رحم نکرد. او حق مرا پایمال کرد و هیچ وقت سهم مرا از ارثیه ی پدری نداد. با این اوصاف نمی دانم از دیگران چه انتظاری می توانم داشته باشم.

من در حال حاضر تنها به فکر خودم نیستم. نگران سرنوشت و آینده ی مبهم فرزندانم هستم. نمی دانم تمام این سالها را چگونه بدون مادر زیسته اند و از این پس چه خواهند کرد؟ چرا و چگونه باید چنین بی عدالتی ای را تحمل نمایم؟ چرا هیچ صدایی از کسی بلند نمی شود؟ پس کجایند مدافعان حقوق بشر؟ چه شد آن همه سر و صدا و فریاد در دفاع از حقوق بشر؟ مگر گناه من چیزی غیر از دفاع از ناموس و حیثیت خویش است؟ چرا باید با این گناه غیر عمد و .....................برای من حکم قصاص صادر شود؟ چرا وجدانهای خوابیده ی این ملت بیدار نمی شوند؟ چرا کسی کمترین ترحم و دلسوزی در حق من و فرزندانم نمی کند؟ منتظر نشسته اند که ید بیضاء از کدامین آستین بیرون بیاید؟ چرا عدالت اینگونه دور از دسترس شده است؟

در پایان از مردم ایران، مدافعان حقوق بشر و وجدانهای بیدار تقاضا می کنم که اگر کسی قصد کمک به من و خانواده ام را دارد می تواند از طریق آدرس و یا شماره های زیر با خانواده ام در ارتباط باشد.

آدرس: ارومیه – فلکه آبیاری – روبروی آتش نشانی – خیابان مصطفی زاده – دیزج سیاوش – کوچه 14 – ته کوچه، سمت راست – بن بست اول – پلاک 242 – منزل حیدر جلیلی

شماره تلفن: 3451983- 0441

شماره همراه: ( 09144482612 ) و ( 09149394753)

بنده نیز در زندان مرکزی ارومیه در بند نسوان با نام محبت محمودی فرزند اسماعیل محبوس می باشم.